Startpagina.
Haptonomie.
Haptotherapie.
Zwangerschap.
Samenwerking.
Links.
Contact.

 

Zwangerschap.

 Behandeling.

 Verhalen.

Angst.

 Complicaties.

 Interviews.

Praktijk Gert Klabbers, Ietje Kooistraweg 25, 7311 GZ Apeldoorn.    Email: praktijk@gertklabbers.nl
AGB-zorgverlenerscode Haptotherapeut:    90025735.   AGB-praktijkcode Haptotherapie: 90004582
K.v.K.: 8055508. Lid Vereniging van Haptotherapeuten VVH reg.no.: 53A. Telefoon: 055 – 5760004

 

 

Duimendik

 

Samen praten ze..........
Ondertussen heeft hij z´n hand op haar buik liggen.
Zachtjes maakte zijn duim een kleine beweging.
Dan legt zij haar hand op zijn hand.

Het ligt er duimendik bovenop,
hier is sprake van tederheid.

Maar de omvattende koesterende aanraking
is niet hetgeen mij het meest raakt.
Ook de blik in hun ogen niet.

De beweging van de duim van de man
is hetgeen mij intrigeert.
Waar komt die beweging vandaan?

Ik heb ernaar geïnformeerd,
maar altijd als ik er een vraag over stel,
stopt de beweging
en blijkt dat men er zich niet van bewust is.

Als de duim op mijn verzoek
of op initiatief van betrokkene
weer in beweging komt,
is het iets anders geworden.

Blijkbaar verdraagt de beweging van de duim
geen aandacht
en is de beweging ook niet op afroep beschikbaar.

De beweging van de duim is in deze context
ook meer dan alleen een beweging.
Het is een teder gebaar dat uit het gemoed komt.

Ik heb dit gebaar in de praktijk tijdens de
Haptonomische Zwangerschapsbegeleiding
vooral bij mannen geobserveerd.

Ik heb nog niet zo vaak een vrouw
een teder gebaar zien maken met haar duim.
Zij doet dat veeleer met haar volle hand.
Nadat ik mijn verhaal van de duim heb geschreven
zie ik op eenzelfde dag tweemaal nogmaals een gebaar van de duim.

Vanochtend;
was ik aanwezig tijdens een rouwplechtigheid.
De oude man, hij is overleden.
Zijn oudste zoon staat naast de kist.
Door zijn tranen heen doet hij zijn verhaal.
Ik wordt geraakt door de verbondenheid en het verdriet
en voel ook tranen achter mijn ogen.
Ik sta in de achterste rij en zie dat de dochter van de overledene,
die naast haar moeder zit een hand op haar rug heeft liggen.
Als de moeder begint te huilen,
komt als vanzelf de duim van de dochter in beweging.
Het lijkt een troostend gebaar.

Vanmiddag;
zag ik tijdens een jaaroverzicht op de televisie
prinses Maxima en prins Willem Alexander.
Het was een fragment van de huwelijksplechtigheid in de kerk.
Terwijl de tangomuziek door de kerk galmde,
raakte Maxima zichtbaar geëmotioneerd.
En wie schets mijn verbazing,
terwijl ze af en toe een traan wegveegt,
zie ik weer de beweging van de duim.
De cameraman had het ook gezien,
want er volgde afwisselend meerdere close-ups,
van de tranen en de beweging van de duim.
Het lijkt alsof ze met het gebaar van haar duim steun zoekt.

De betekenissen die ik aan het gebaar van de duim geef,
zijn subjectief en mijn opmerking dat ik het gebaar
vooral bij mannen heb gezien,
wordt gelogenstraft door bovenstaande observaties.

Maar ondanks de verschillende context waarin het voorkomt,
is het evident dat het gebaar van de duim
geen beweging is die je kunt doen.

Het gebaar van de duim
is een gemoedsbeweging die voortkomt
vanuit een geraakt zijn in het gemoed.

 

© Gert Klabbers

 

<< terug naar Verhalen